Başvuru süreci ay ay ne kadar iş demek

Bu programı değerlendiren kurucular para hakkında iki soru sorup sonra kendileri hakkında bir tane soruyor: bu benim işim mi olacak?

Olmayacak, ama yanıtın biçimi önemli. Ne kadar tahsil ettiğinizi belirleyen şey nadiren formların ne kadar özenle doldurulduğu. Takvime birinin bakıp bakmadığı.

Ritim, proje değil

Programın yıllık bir başvuru tarihi yok. Bunun yerine yaptığınız her ödeme, o ödemeye karşılık başvurmak için kendi altı aylık süresini başlatıyor.

Reklam, bulut ve mağaza komisyonlarına harcayan bir stüdyo her ay başvurulabilir ödemeler üretiyor. On iki ay, hepsi bağımsız işleyen ve sessizce dolan onlarca ayrı tarih demek.

Bu kulağa olduğundan kötü geliyor. Üç aylık bir döngüde gruplandığında yılda dört kez tekrarlanan öngörülebilir tek bir işe dönüşüyor ve her ödeme süresinden üç ay kalmışken veriliyor. Zor kısmı ritim hallediyor.

İşe yaramayan şey, bunu yıllık bir egzersiz saymak. Aralıkta oturup yılı başvurmaya kalkarsanız ilk yarısı çoktan gitmiş oluyor.

Tekrar eden iş nedir

Kurulumu çıkarınca tekrar eden kısım dar: dönemin faturalarını ve ödeme kayıtlarını toplamak, her ödemeyi ait olduğu kalemle eşleştirmek ve süre içinde vermek.

Ham maddenin neredeyse tamamı zaten yaptığınız şeylerce otomatik üretiliyor. Bulut sağlayıcıları aylık fatura kesiyor. Reklam platformları fatura kaydı üretiyor. Mağaza ödemeleri ekstreyle geliyor. Banka kayıtları paranın şirket hesabından çıktığını gösteriyor.

İş, bunu inceleyicinin soru sormadan izleyebileceği bir şeye çevirmek: fatura, şirketin kendi hesabından ödeme ve gerektiğinde harcamanın yurt dışına yöneldiğini gösteren belge.

Zorluk hacim değil. Çeyrekte yüz ödemesi olan bir şirket, yirmi ödemesi olandan pek de zor değil, çünkü süreç aynı ve kayıtlar zaten yapılandırılmış. Zorluğu tutarsızlık yaratıyor: bazı faturaların şirkete, bazılarının kurucuya kesilmesi ya da bazı ödemelerin şahsi karttan çıkması.

Asıl kararlar kurulumda

İlk döngü sonrakilerden ağır ve ağır olma nedenleri bir yöneticinin değil kurucunun ilgisini hak ediyor.

Faturaların Türk şirketine kesilmesini sağlamak. Bütün tedarikçileri şirketin ödeme yöntemlerine geçirmek. Mağaza ve platform hesaplarının başvuruyu yapan şirkette olduğundan emin olmak. Bulut harcamasını, üretim payının iç araçlardan ayrı gösterilebileceği şekilde etiketlemek.

Neyin başvurulabilir olduğunu bu kararlar belirliyor. Bir kez doğru yapın, tekrar eden iş rutine dönüşsün. Yanlış yapın, sonradan hiçbir özen harcamayı geri getirmesin, çünkü sorun başvuruda değil belgede.

Önce dikkat isteyen istisnalar

Programın çoğu harca sonra başvur mantığında. Az sayıda kalem bunu tersine çeviriyor ve taahhüt vermeden önce onay istiyor.

Sipariş edilen pazar raporları ödemeden önce ön onay istiyor. Etkinlik katılımı, etkinliğin başlamasından en az bir ay önce ön onay istiyor. Ürün testi ve Markalaşma Programındaki bazı danışmanlık kalemleri de öyle.

Özenin en çok önem taşıdığı yer burası, çünkü başarısızlık kısmi değil tam oluyor. Sıradan bir kalemde geç kalmak size o ödemeyi kaybettiriyor. Ön onaylı bir kalemde önce ödemek, sonradan evrak ne kadar iyi olursa olsun faaliyetin tamamını kaybettiriyor.

Bir yılı planlamadan önce hangi kalemlerin bu koşulu taşıdığını bilmek, kuralları bilmenin değerinin çoğunu oluşturuyor.

Bir çeyrek nasıl görünüyor

Ölçeği somutlaştırmak için, olağan kalemlerde yılda 2 milyon dolar civarı harcayan bir stüdyoyu alalım. Tek bir çeyrek kabaca şunu üretiyor:

• Her biri ödeme kayıtlı üç aylık bulut faturası
• Her reklam platformundan üç aylık faturalandırma; Meta, Google, TikTok ve birkaç ağ kullanan bir stüdyo için bu on beş ila yirmi belge
• İki üç platformdan, kesilen komisyonları gösteren mağaza ödeme ekstreleri
• Birkaç yazılım lisansı ve abonelik faturası
• Ara sıra kendi koşulları olan bir içerik üretici sözleşmesi ya da etkinlik faturası

Bu, otuz ila elli belge arası bir şey ve neredeyse hepsi kimse peşine düşmeden düzenli olarak e-postayla geliyor. Bunları kalemlerle ve ödemelerle eşleştirmek her seferinde aynı şablonu izleyen mekanik bir iş.

Muhakeme isteyenler istisnalar: karışık bir bulut hesabının ne kadarının üretim sayılacağına karar vermek, yeni bir tedarikçinin evrakının inceleyiciyi tatmin edip etmeyeceğini kontrol etmek, dört ülkeye yönelik bir kampanyanın yüksek orana yalnızca üçünde girdiğini fark etmek.

Bu karışım, yüksek hacimli mekanik iş ile birkaç muhakeme kararı, sahibi olduğunda iyi giden, başka öncelikler arasına sıkıştırıldığında kötü giden türden bir görev.

Şirketler nerede para kaybediyor

Neredeyse hiçbir zaman uygunlukta değil. Program hayır demek için sebep aramıyor ve kalemler geniş tanımlanmış.

Şirketlerin para kaybettiği yerler, sırasıyla: kimse saymazken dolan süreler, yanlış şirkete kesilmiş faturalar, şahsi hesaplardan geçirilmiş harcamalar, başvuru öncesi ödenmiş ön onaylı kalemler ve başvuruyu yapan şirkette olmayan mağaza hesapları.

Bunların her biri hukuki değil süreçsel bir aksama ve iyi haber de bu, çünkü süreç önceden düzeltilebilir, hukuk düzeltilemez.

Gerçekçi versiyon

Ciddi harcaması olan bir stüdyo için bu, işi sahiplenen kişi açısından çeyrekte birkaç günlük iş, artı altyapı kurulurken daha ağır geçen bir ilk döngü. Kurucunun katılımı başta yoğunlaşıyor, şirket, hesaplar ve faturalandırma kararlarında, sonra neredeyse sıfıra iniyor.

Müşteriler için yaptığımız iş bu ve bunun bir hizmet olarak var olma nedeni formların zorluğu değil. Süreler durmadan işliyor, daha acil işleri olan bir şirketin arka planında akıyorlar ve kaçırmanın bedeli, başvurduğunuzu başvurabileceğinizle karşılaştırana kadar görünmez kalıyor.

Süreci düşünmeden önce neyin masada olduğunu görmek isterseniz, hesaplayıcı kendi harcamanız için rakamı veriyor; altı aylık süre ise yukarıdaki her şeyi şekillendiren tarihi anlatıyor.